هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق، رنجهای عاشقانه، طبیعت و خاطرات گذشته سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند زنجیر، شمشیر، گلها، بیابان و غزالان، احساسات عمیق خود را بیان میکند. همچنین، اشارههایی به امید و رهایی در میان سختیها دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعارهها نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
غزل ۱۳۲۷ - تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت
تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشت
پیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت ۱
سینه ام هرگز ز داغ گلرخان خالی نبود
این بیابان آتشی دایم ز چشم شیر داشت ۲
در گلستانی که عمر ما به دلتنگی گذشت
خنده ها در آستین هر غنچه تصویر داشت ۳
دامن ابر بهاران در فلک می کرد سیر
خار ما بی حاصلان تا دست دامنگیر داشت ۴
یاد ایامی که از بیتابی مجنون ما
حلقه چشم غزالان ناله زنجیر داشت ۵
حق اگر بندد دری، ده در گشاید در عوض
طفل بی مادر ز هر انگشت جوی شیر داشت ۶
سیل در ویرانه من داشت صائب گل در آب
در دل من راه تا اندیشه تعمیر داشت ۷
پیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت ۱
سینه ام هرگز ز داغ گلرخان خالی نبود
این بیابان آتشی دایم ز چشم شیر داشت ۲
در گلستانی که عمر ما به دلتنگی گذشت
خنده ها در آستین هر غنچه تصویر داشت ۳
دامن ابر بهاران در فلک می کرد سیر
خار ما بی حاصلان تا دست دامنگیر داشت ۴
یاد ایامی که از بیتابی مجنون ما
حلقه چشم غزالان ناله زنجیر داشت ۵
حق اگر بندد دری، ده در گشاید در عوض
طفل بی مادر ز هر انگشت جوی شیر داشت ۶
سیل در ویرانه من داشت صائب گل در آب
در دل من راه تا اندیشه تعمیر داشت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۶ - شورش سودای ما افلاک را معمور داشت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۸ - لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.