هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از استعارهها و تصاویر زیبایی مانند گل، دریا، صدف، و خورشید استفاده میکند تا مفاهیم عمیقی مانند ناکامی، فروتنی، و جستجوی معنوی را بیان کند. شاعر از عدم موفقیت در یافتن جایگاه مناسب و تأثیرناپذیری دلهای سخت سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناکامی و جستجوی معنوی نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۳۶۸ - لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافت
لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافت
خرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت ۱
خودنمایی شیوه ما نیست در راه طلب
گرد ما را هیچ کس در دامن صحرا نیافت ۲
گشت از کوتاه دستی پر گهر جیب صدف
موج از طول امل گوهر درین دریا نیافت ۳
تا نشد عالم سیه در چشم ساغر از خمار
صبح امید از بیاض گردن مینا نیافت ۴
نیست معجز را اثر در طینت آهن دلان
چشم سوزن روشنی از صحبت عیسی نیافت ۵
خیمه تا بیرون نزد صائب ازین بستانسرا
در حریم دیده خورشید، شبنم جا نیافت ۶
خرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت ۱
خودنمایی شیوه ما نیست در راه طلب
گرد ما را هیچ کس در دامن صحرا نیافت ۲
گشت از کوتاه دستی پر گهر جیب صدف
موج از طول امل گوهر درین دریا نیافت ۳
تا نشد عالم سیه در چشم ساغر از خمار
صبح امید از بیاض گردن مینا نیافت ۴
نیست معجز را اثر در طینت آهن دلان
چشم سوزن روشنی از صحبت عیسی نیافت ۵
خیمه تا بیرون نزد صائب ازین بستانسرا
در حریم دیده خورشید، شبنم جا نیافت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۶۷ - از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۹ - تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
