غزل ۱۴۰۹ - بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بخت

بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بخت
قانعم با دل بیدار ز بیداری بخت ۱

شکر این نعمت عظمی چه توانم کردن
که به دولت نرسیدم ز مددکاری بخت ۲

شکوه از بخت گرانخواب ز کوته نظری است
که سبکسیر بود مدت بیداری بخت ۳

از برومندی ظاهر دل چون آینه را
غوطه در زنگ دهد جامه زنگاری بخت ۴

با هنر طالع فرخنده نمی گردد جمع
که بود محضر دانش خط بیزاری بخت ۵

دو سه روزی است برومندی گلزار امید
سایه ابر بهارست هواداری بخت ۶

نیست ممکن که ز یک دست صدا برخیزد
یار اگر یار نباشد چه کند یاری بخت؟ ۷

صائب ارباب هوس کامروایند همه
هست مخصوص به عشاق سیه کاری بخت ۸