غزل ۱۴۲۲ - خط نارسته ازان چهره گلگون پیداست

خط نارسته ازان چهره گلگون پیداست
مشک خالص شدن از صافی این خون پیداست ۱

همچو داغ از جگر لاله و چون درد از می
خون ما سوختگان زان لب میگون پیداست ۲

می توان خواند ز سیمای علم آیه فتح
عالم آشوبی ازان قامت موزون پیداست ۳

خط ننوشته ز سیمای رخ روشن او
همچو موج از قدح باده گلگون پیداست ۴

چون نباشد جگر لعل ز رشک تو کباب؟
شوخی نشأه می زان لب میگون پیداست ۵

همچو آبی که نمایان شود از پرده لعل
تن سیمین تو از جامه گلگون پیداست ۶

من گرفتم نفس سوخته را ضبط کنم
داغ من چون جگر لاله ز بیرون پیداست ۷

به خموشی نشود راز محبت مستور
چه زنی مهر بر آن نامه که مضمون پیداست؟ ۸

پیش روشن گهران آبله پر خونی است
لعل و یاقوت که از تاج فریدون پیداست ۹

روح سرگشته مجنون غبارآلودست
گردبادی که ازین دامن هامون پیداست ۱۰

چه ضرورست به میزان خرد سنجیدن؟
ثقل دنیا ز فرو رفتن قارون پیداست ۱۱

خبر از روشنی سینه خم می بخشد
نور حکمت که ز سیمای فلاطون پیداست ۱۲

شوخی نرگس لیلی ز سراپرده شرم
پیش صاحب نظران از رم مجنون پیداست ۱۳

نیست صائب خط ازان صفحه رخسار پدید
سرنوشت من ازان چهره گلگون پیداست ۱۴