غزل ۱۴۳۶ - آن که از بال هما افسر دولت می خواست

آن که از بال هما افسر دولت می خواست
کاش از سایه دیوار قناعت می خواست ۱

داشت از ریگ روان لنگر آرام طمع
آن که از جان سبکسیر اقامت می خواست ۲

نیست گر مرتبه فقر زیاد از دولت
شاه از گوشه نشینان ز چه همت می خواست؟ ۳

داشت از جام نگون باده گلرنگ طمع
آن که آسودگی از افسر دولت می خواست ۴

جرأت حرف که را بود به دیوان حساب؟
عذر تقصیر مرا گر نه خجالت می خواست ۵

که به این عمر کم از عهده برون می آمد؟
گر خدا شکر به اندازه نعمت می خواست ۶

زنگ در دل ز کلامم نتواند شد سبز
طوطیی همچو من آن آینه طلعت می خواست ۷

داشت باران طمع از کاغذ ابری صائب
از لئیمان جهان آن که سخاوت می خواست ۸