غزل ۱۴۵۰ - ترک عادت همه گر زهر بود دشوارست

ترک عادت همه گر زهر بود دشوارست
روز آزادی طفلان به معلم بارست ۱

جذبه کاهربا گر چه بلند افتاده است
چه کند با پر کاهی که ته دیوارست ۲

غم روزی و تو کل نشود با هم جمع
بستن توشه درین ره به کمر زنارست ۳

اثر از سبزه بیگانه درین گلشن نیست
چشم گستاخ ترا آینه در زنگارست ۴

خط بی خال بود دایره بی پرگار
خال بی حلقه خط نقطه بی پرگارست ۵

می توان کرد به آهسته رویها هموار
گر چه از سنگدلان روی زمین کهسارست ۶

تا سخن را نکنی راست، میاور به زبان
که بود تیغ کج آن حرف که پهلودارست ۷

گشت خونریزتر از خواب گران مژگانش
بیشتر کار کند تیغ چو لنگردارست ۸

می رسد صبح به خورشید درخشان صائب
دیده هر که چو شبنم همه شب بیدارست ۹