هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و هجران سخن میگوید. او از درد دوری و جدایی مینالد و از این که معشوقش از او دور شده است، اظهار ناراحتی میکند. شاعر به زیبایی معشوق و تأثیر او بر دل خود اشاره میکند و از این که چگونه معشوق پس از دیدن دلش، از او دور شده است، شکایت میکند. او همچنین به مفهوم عشق، وصال و هجران و سختیهای راه عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیدهی عرفانی و عشقی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۲۷۴۲ - ای آن که تو خواب ما ببستی
ای آن کِه تو خوابِ ما بِبَستی
رَفتیّ و به گوشهیی نِشَستی ۱
اَنْدَر دِلَم آمدی چو ماهی
چون دلْ به تو بِنْگَرید، جَستی ۲
چون گُلْشَنِ نیستی نِمودی
چون صَبر کنیم ما به هستی؟ ۳
چون باشد در خُمارِ هِجْران
آن روحْ که یافت وَصل و مَستی؟ ۴
آن خانه چگونه خانه مانَد
کَزْ هَجْرْ سُتونِ او شِکَستی؟ ۵
پِنْداشتی ای دِماغِ سَرمَست
کَزْ رنجِ خُمار، باز رَستی ۶
در عشق، وصال هست و هِجْران
در راهْ بُلَندی است و پَستی ۷
از یک جِهَت اَرْ چه حَق شناسی
از دَه جِهَت آب و گِل پَرَستی ۸
بسیار رَه است تا به جایی
کَنْدَر سوداش طَمْع بَستی ۹
رَفتیّ و به گوشهیی نِشَستی ۱
اَنْدَر دِلَم آمدی چو ماهی
چون دلْ به تو بِنْگَرید، جَستی ۲
چون گُلْشَنِ نیستی نِمودی
چون صَبر کنیم ما به هستی؟ ۳
چون باشد در خُمارِ هِجْران
آن روحْ که یافت وَصل و مَستی؟ ۴
آن خانه چگونه خانه مانَد
کَزْ هَجْرْ سُتونِ او شِکَستی؟ ۵
پِنْداشتی ای دِماغِ سَرمَست
کَزْ رنجِ خُمار، باز رَستی ۶
در عشق، وصال هست و هِجْران
در راهْ بُلَندی است و پَستی ۷
از یک جِهَت اَرْ چه حَق شناسی
از دَه جِهَت آب و گِل پَرَستی ۸
بسیار رَه است تا به جایی
کَنْدَر سوداش طَمْع بَستی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۴۱ - ای آن که تو خواب ما ببستی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴۳ - رو رو، که ازین جهان گذشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.