غزل ۱۴۶۶ - سفر پر خطر عشق نه از تدبیرست

سفر پر خطر عشق نه از تدبیرست
صد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست ۱

ایمن از دشمن خاموش شدن بیباکی است
خطر راهروان از سگ غافل گیرست ۲

اشکریزان ترا سلسله ای حاجت نیست
در گلو گریه چو گردیده گره، زنجیرست ۳

ناخن شیر به گیرایی مژگان تو نیست
هر که با چشم تو پرخاش نماید شیرست ۴

در مذاقی که به شیرینی خون عادت کرد
لب پیمانه خنکتر ز دم شمشیرست ۵

ناوک راست رو از طعن خطا آسوده است
صائب پاک سخن را چه غم تقریرست؟ ۶