غزل ۱۴۷۶ - هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف است

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف است
هر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است ۱

نعل وارون نکند راست روان را گمراه
چه زیان دارد اگر پشت کمان بر هدف است؟ ۲

روی خورشید نباشد به نقابی محتاج
روشنی گوهر بی قیمت ما را صدف است ۳

می رسد کلفت ایام به ارباب کمال
تا هلال است مه آسوده ز رنج کلف است ۴

مصحف روی بتان را نبود نقطه سهو
کوکب خال به هر جا که بود در شرف است ۵