هوش مصنوعی:
این متن شاعرانه از شادی، طرب، و پایان تاریکی غم سخن میگوید. شاعر از باده و مه به عنوان نمادهای شادی و روشنایی یاد میکند و از پایان سلطه عقل و غم بر زندگی خود خبر میدهد. متن سرشار از احساسات مثبت و امید به آیندهای روشن است.
رده سنی:
16+
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق شاعرانه و نمادهای ادبی مانند باده و مه، برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که توانایی درک و تحلیل مفاهیم انتزاعی و شاعرانه را دارند. همچنین، محتوای آن حاوی پیامهای مثبت و امیدبخش است که برای این گروه سنی جذاب و الهامبخش خواهد بود.
غزل ۲۷۴۴ - روز طرب است و سال شادی
روزِ طَرَب است و سالِ شادی
کِامْروز به کویِ ما فُتادی ۱
تاریکیِ غَمْ تمام بَرخاست
چون شمع دَرین میانْ نَهادی ۲
اندیشه و غمَ چه پایْ دارد
با آن قَدَح وَفا که دادی؟ ۳
ای باده تو از کُدام مَشکی
وِیْ مَه به کُدام ماهْ زادی ۴
مَستیّ و خوشیّ و شادکامی
سُلطانِ دلیّ و کیْقُبادی ۵
وان عقل که کَدخدایِ غَم بود
از ما سِتَدی به اوسْتادی ۶
شاباش که پایِ غَم بِبَستی
صد گونه دَرِ طَرَب گُشادی ۷
کِامْروز به کویِ ما فُتادی ۱
تاریکیِ غَمْ تمام بَرخاست
چون شمع دَرین میانْ نَهادی ۲
اندیشه و غمَ چه پایْ دارد
با آن قَدَح وَفا که دادی؟ ۳
ای باده تو از کُدام مَشکی
وِیْ مَه به کُدام ماهْ زادی ۴
مَستیّ و خوشیّ و شادکامی
سُلطانِ دلیّ و کیْقُبادی ۵
وان عقل که کَدخدایِ غَم بود
از ما سِتَدی به اوسْتادی ۶
شاباش که پایِ غَم بِبَستی
صد گونه دَرِ طَرَب گُشادی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۴۳ - رو رو، که ازین جهان گذشتی
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴۵ - آخر گل و خار را بدیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
