غزل ۱۴۹۸ - شور شیرین سخنان در به هم آمیختن است

شور شیرین سخنان در به هم آمیختن است
سرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است ۱

امتحان کردن شمشیر به این خاک نهاد
جرعه اول مینا به زمین ریختن است ۲

ساختن غالیه آلود سر زلف ترا
مشک را با جگر سوخته آمیختن است ۳

مژه ها را به هم افکنده ز شوخی چشمش
مست را کار همین فتنه برانگیختن است ۴

دل به تار نفس سست مبند از غفلت
که بر هر دم زدن آماده بگسیختن است ۵

بر سر داغ کهن، داغ نهادن صائب
گل ز بسیاری گل بر سر هم ریختن است ۶