غزل ۱۵۲۵ - رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است
زود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است ۱

استواری طمع از عمر سبکسیر مدار
کز دو سر، رشته جانها به عدم پیوسته است ۲

چون قلم گر چه جدا گشته مرا بند از بند
شکرلله که دم من به قدم پیوسته است ۳

نسبت آهوی رم کرده و صحرا دارد
گر به ظاهر تن و جان هر دو به هم پیوسته است ۴

بر مدار از قدم تیغ شهادت سر خویش
کاین رگ ابر به دریای کرم پیوسته است ۵

هست با ناوک مژگان تو زور دو کمان
تا دو ابروی بلند تو به هم پیوسته است ۶

آه شیرازه جمعیت اوراق دل است
که صف آرایی لشکر به علم پیوسته است ۷

نشود یک جهان را در و دیوار حجاب
هر کجا هست برهمن به صنم پیوسته است ۸

چون کنم فکر رهایی، که مرا بر پیکر
داغ چون حلقه زنجیر به هم پیوسته است ۹

نیست ممکن که رود چین ز جبینش صائب
هر که چون سکه به دینار و درم پیوسته است ۱۰