غزل ۱۵۲۶ - خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است
پی خضرست که بر چشمه حیوان گشته است ۱

چهره نو خط ما روی مه کنعانی است
که کبود از اثر سیلی اخوان گشته است ۲

طمع رحم ازان دشمن ایمان زودست
که به تیغ خط بیرحم مسلمان گشته است؟ ۳

وای بر عاشق بیچاره که هر حلقه خط
گرد رخساره او چشم نگهبان گشته است ۴

ماه از هاله سر خود به گریبان برده است
تا خط سبز به گرد رخ جانان گشته است ۵

خط که ارباب هوس را رقم نومیدی است
مد احسان من بی سر و سامان گشته است ۶

به صف محشر اگر روی نهد می شکند
لشکر حسن تو هر چند پریشان گشته است ۷

صائب از میوه جنت نخورد آب، دلش
دیده هر که بر آن سیب زنخدان گشته است ۸