غزل ۱۵۲۷ - غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است
تا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟ ۱

از لب یار به پیغام بسازید که خضر
بارها تشنه ازین چشمه حیوان رفته است ۲

بوی خون می رسد از تربت مجنون به مشام
شیر هر چند که بیرون ز نیستان رفته است ۳

دشت دریا شده و چشم غزالان عنبر
تا که امروز ازین بادیه گریان رفته است؟ ۴

یوسف مصر شد از بند به خوابی آزاد
یوسف ماست که از یاد عزیزان رفته است ۵

مگشا لب به شکرخنده شادی زنهار
که گل از باغ به این زخم نمایان رفته است ۶

می کشد ناز گل از هر سر خاری صائب
بلبل ما ز قفس تا به گلستان رفته است ۷