غزل ۱۵۴۵ - دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است

دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است
مغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است ۱

بید گل می کند از پرتو صاحب نظران
سر دار از سر منصور به سامان شده است ۲

جمع چون غنچه به شیرازه محشر نشود
مغز هر کس که ز بوی تو پریشان شده است ۳

دل عاشق چه غم از اشک دمادم دارد؟
کشتی نوح، خراباتی طوفان شده است ۴

گل روی تو که سر پنجه زدی با خورشید
از خط سبز، چراغ ته دامان شده است ۵

سپر حادثه چرخ بود روی گشاد
زخم کمتر خورد آن پسته که خندان شده است ۶

دل سرگشته ام از شوق شبستان عدم
گردبادی است که مشتاق بیابان شده است ۷

صائب امشب سخن آن لب میگون می گفت
می توان یافت که از توبه پشیمان شده است ۸