غزل ۱۵۵۲ - خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده است

خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده است
خس و خاری است که از موج به ساحل مانده است ۱

اثری کز من بی نام و نشان هست و بجاست
گل خونی است که بر دامن قاتل مانده است ۲

نیست یک دل که در او گوهر انصاف بود
صدفی چند درین دامن ساحل مانده است ۳

منزل دور به غیرت فکند رهرو را
دل ز نزدیکی راه است که کاهل مانده است ۴

خشک مغزان گهر از بحر به ساحل بردند
کشتی ماست که در دامن ساحل مانده است ۵

چیست خشت و گل فانی که بر آن تکیه کنند
اثر آن است که از مردم کامل مانده است ۶

رسته گشتند ز زندان جهان یک جهتان
مهره ماست که در ششدر باطل مانده است ۷