غزل ۱۵۷۲ - دست در دامن اندیشه زدن نادانی است

دست در دامن اندیشه زدن نادانی است
ساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است ۱

باعث گردش افلاک که می داند چیست؟
قسمت عقل ازین دایره سرگردانی است ۲

تا به خار و خس ما بی سر و پایان چه رسد
کشتی نوح درین قلزم خون طوفانی است ۳

دل بیتاب ندانم که کجا می باشد
گوهر پاک غریب وطن از غلطانی است ۴

نرسد حسن به درددل صد پاره ما
قسمت طفل ز اوراق، ورق گردانی است ۵

دل آگاه نگردد به عزیزی خرسند
بر سر تخت همان یوسف ما زندانی است ۶

حرص نان بیشتر از ریزش دندان گردد
که صدف کاسه دریوزه ز بی دندانی است ۷

صائب از لاله عذاران به نگه قانع باش
که صبا محرم گلها ز سبک جولانی است ۸