غزل ۱۵۹۸ - در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیست

در قناعت لب خشک و مژه پر نم نیست
عالمی هست درین گوشه که در عالم نیست ۱

در دل هر که رضا رنگ اقامت ریزد
چشم شوخ و سخن تلخ، کم از زمزم نیست ۲

از جهان شادی بی غم چه توقع دارید؟
لوح پیشانی گل بی گره شبنم نیست ۳

هر که سوهان حوادث نکند هموارش
می توان گفت که از سلسله آدم نیست ۴

باخبر باش دلی از خم زلفت نبرد
در گوش تو یتیمی است که در عالم نیست ۵

هیچ کس روی دل از حلقه آن زلف ندید
نقش امید همانا که درین خاتم نیست ۶

همت آن است کز آواره احسان گذرند
هر که این بادیه را طی نکند حاتم نیست ۷

لب فرو بستن غواص گهر می گوید
که درین قلزم خونخوار، نفس محرم نیست ۸

نفس سوخته لاله خطی آورده است
از دل خاک، که آرام در آنجا هم نیست ۹

همچو صائب به سیه روزی خود ساخته ایم
داغ ما را نظر مرحمت از مرهم نیست ۱۰