غزل ۱۶۰۵ - تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست

تلخی می به گوارایی دشنام تو نیست
دزدی بوسه به شیرینی پیغام تو نیست ۱

یوسف از قافله حسن تو غارت زده ای است
کسی امروز ز خوبان به سرانجام تو نیست ۲

قمریان پاس غلط کرده خود می دارند
ورنه یک سرو درین باغ به اندام تو نیست ۳

دیده شبنم ازان بر رخ گل آسوده است
که خبردار ز رخساره گلفام تو نیست ۴

از لب خویش مگر بوسه ستانی، ورنه
ساغری در خور لبهای می آشام تو نیست ۵

این چه شرم است که خورشید فلک جولان را
جرأت بوسه گرفتن ز لب بام تو نیست ۶

قطره در خون زند آن صید که وحشی از توست
دانه از دل خورد آن مرغ که در دام تو نیست ۷

گر چه خورشید تو در پرده شرم است نهان
ذره ای نیست که شرمنده انعام تو نیست ۸

خود مگر از در انصاف درآیی، ورنه
جذبه شوق حریف دل خود کام تو نیست ۹

می شود روزی دندان ندامت خونش
هر عقیقی که سویدای دلش نام تو نیست ۱۰

گر چه از حلقه به گوشان قدیم است ترا
صائب دلشده شرمنده انعام تو نیست ۱۱