غزل ۱۶۰۷ - حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست

حلقه ذکر تو، میم دهنی نیست که نیست
خلوت فکر تو چاه ذقنی نیست که نیست ۱

نه همین صبح ازین درد گریبان چاک است
چاک سودای تو در پیرهنی نیست که نیست ۲

ساغر چشم تو در دیر و حرم در دورست
حسن بی قید تو در انجمنی نیست که نیست ۳

هر یک از اهل نظر را به زبانی دارد
چشم پر کار ترا هیچ فنی نیست که نیست ۴

بلبل و طوطی و قمری همه نالان تواند
در دبستان تو شیرین سخن نیست که نیست ۵

همه نازک بدنان در خم آغوش تواند
سینه چاک تو گل و یاسمنی نیست که نیست ۶

گر چه در بسته شرم است کمانخانه تو
از خدنگ تو مشبک بدنی نیست که نیست ۷

شمع و پروانه و گل نغمه سرایی دارد
خارخار تو گل پیرهنی نیست که نیست ۸

زهره کیست که از شکوه تواند دم زد؟
حیرت روی تو قفل دهنی نیست که نیست ۹

به چه جمعیت خاطر در مدح تو زنم؟
که پریشان تو زلف سخنی نیست که نیست ۱۰

نه همین حال غریبی است مرا دور از تو
شام غربت ز تو صبح وطنی نیست که نیست ۱۱

نه همین خامه صائب ز تو طوبی ثمرست
آب لطف تو روان در چمنی نیست که نیست ۱۲