هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از ناتوانی عقل و خرد در برابر مشکلات و دردهای زندگی سخن میگوید و به دنبال پناهگاهی برای آرامش است. او از مفاهیمی مانند پیاله، چراغ، و باغ به عنوان نمادهای آرامش و روشنایی استفاده میکند که گم شدهاند یا در دسترس نیستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۱۶۵۲ - ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟
ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟
در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟ ۱
گرفته هوش گریبان من، پیاله چه شد؟
خرد به فرق سرم پافشرده، داغ کجاست؟ ۲
ز ابر روغن بادام اگر به خاک چکد
دماغ سوخته را ذوق سیر باغ کجاست ۳
خضر پیاله کشان را به آب می راند
ز شیشه پرس که سر چشمه ایاغ کجاست ۴
مجو ز آتش، صائب قرارگاه سپند
به روی خاک بگو گوشه فراغ کجاست ۵
در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟ ۱
گرفته هوش گریبان من، پیاله چه شد؟
خرد به فرق سرم پافشرده، داغ کجاست؟ ۲
ز ابر روغن بادام اگر به خاک چکد
دماغ سوخته را ذوق سیر باغ کجاست ۳
خضر پیاله کشان را به آب می راند
ز شیشه پرس که سر چشمه ایاغ کجاست ۴
مجو ز آتش، صائب قرارگاه سپند
به روی خاک بگو گوشه فراغ کجاست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۵۱ - کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟
گوهر بعدی:غزل ۱۶۵۳ - اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
