غزل ۱۶۵۳ - اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داری
بهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست ۱

بهار در دل هر غنچه عالمی دارد
ترا خیال که عالم همین و جا اینجاست ۲

اگر تو سر به گریبان خود بری چو گره
گرهگشای تو با روی دلگشا اینجاست ۳

در آن جهان نتوان یافتن سعادت عشق
سری برآر ز خود، سایه هما اینجاست ۴

چه چشم، کز تو به هر جا نظر کند عاشق
کند خیال که حسن ترا حیا اینجاست ۵

کشیده دار درین دشت پر فریب، عنان
که صد هزار سراب غلط نما اینجاست ۶

چه احتیاج دلیل است بوی یوسف را؟
نسیم پیرهن و بوی آشنا اینجاست ۷

دوای درد طلب نیست در جهان صائب
ترا خیال که این درد را دوا اینجاست ۸

ز کوی عشق به جنت روی، بلا اینجاست
ره صواب ندانسته ای، خطا اینجاست ۹

توان ز خدمت پیر مغان جوانی یافت
نهان مکن مس خود را که کیمیا اینجاست ۱۰

اگر ز خویش برون خواهی آمدن روزی
قدم به راه نه اکنون که رهنما اینجاست ۱۱

ز بر نیامدن مدعا مباش غمین
چه مدعا به جز از ترک مدعا اینجاست؟ ۱۲