خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که به زیباییهای زندگی، عشق، و مستی معنوی اشاره دارد. از عناصری مانند موسیقی، نور، و شراب به عنوان نمادهایی برای تجربیات عمیق انسانی استفاده شده است. شاعر از مفاهیمی مانند توکل به خدا، زیبایی، و مستی به عنوان راهی برای درک حقایق زندگی سخن میگوید.
متن شامل مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به مستی و مفاهیم عمیق عشق نیاز به درک و بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۶۸۷ - صفیر شهپر توفیق، حسن آوازست
صفیر شهپر توفیق، حسن آوازست
کمند عشرت رم کرده رشته سازست ۱
فروغ نور تجلی به طور می گوید
که کار مردم بی دست و پا خداسازست ۲
تو صاف کرده مده پشت خویش بر دیوار
که حسن، تشنه آیینه نظربازست ۳
به خاک پای خم و گردش پیاله قسم
که تازیانه گلگون می، رگ سازست ۴
ز جام حافظ شیراز مست گردیده است
کلام صائب ازان رو شراب شیرازست ۵
کمند عشرت رم کرده رشته سازست ۱
فروغ نور تجلی به طور می گوید
که کار مردم بی دست و پا خداسازست ۲
تو صاف کرده مده پشت خویش بر دیوار
که حسن، تشنه آیینه نظربازست ۳
به خاک پای خم و گردش پیاله قسم
که تازیانه گلگون می، رگ سازست ۴
ز جام حافظ شیراز مست گردیده است
کلام صائب ازان رو شراب شیرازست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۸۶ - به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرست
گوهر بعدی:غزل ۱۶۸۸ - چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
