غزل ۱۷۱۷ - ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم است

ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم است
جلال حسن ز روی جمال معلوم است ۱

صفای روح عیان گردد از تن خاکی
قماش آب زلال از سفال معلوم است ۲

گرفت هر که کم خود، رسد به اوج کمال
تمام گشتن ماه از هلال معلوم است ۳

لب گشاده، به حرص است حجت ناطق
غنای فقر ز ترک سؤال معلوم است ۴

ز سایه پر و بال هما که در گذرست
شتاب دولت عاشق زوال معلوم است ۵

به کنه نامه توان راه بردن از عنوان
که حال سال ز تحویل سال معلوم است ۶

توان به ریشه اصل از سواد پی بردن
ز سایه سرکشی آن نهال معلوم است ۷

حلال، صرف محال است در حرام شود
ز خرج، دخل حرام و حلال معلوم است ۸

میان تازه خیالان، چو زلف از رخسار
خیال صائب نازک خیال معلوم است ۹