غزل ۱۷۲۲ - خزان بیجگران نوبهار مردان است

خزان بیجگران نوبهار مردان است
به تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است ۱

جهان پر شر و شورست بحر مواجی
که لنگرش قدم پایدار مردان است ۲

ز فوت کام جهان بر جگر بنه دندان
که پشت دست گزیدن نه کار مردان است ۳

به سیلیی که زند روزگار، خندان باش
که سکه زر کامل عیار مردان است ۴

ربودن از دهن تیغ بوسه سیراب
شعار بیجگران نیست، کار مردان است ۵

به شمع عاریتی نیست خاکشان محتاج
ز سوز سینه چراغ مزار مردان است ۶

اگر چه قاف به خود چیده است تمکینی
سبک چو کاه ز کوه وقار مردان است ۷

ستاره ای که نلرزد به خود ز بیم زوال
چراغ دیده شب زنده دار مردان است ۸

ز زخم تیغ حوادث چو بیدلان مگریز
که دل دو نیم چو شد ذوالفقار مردان است ۹

در آن مقام که باید گزید دشمن را
زبان خویش گزیدن شعار مردان است ۱۰

ز صید مردم اگر ناقصان نشاط کنند
شکار خلق نگشتن شکار مردان است ۱۱

طلا شده است مس هر که در جهان صائب
ز پرتو نظر خوش عیار مردان است ۱۲