غزل ۱۷۲۳ - بلند نام نگردد کسی که در وطن است

بلند نام نگردد کسی که در وطن است
ز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است ۱

اگر چه دارد خسرو طلای دست افشار
تصرف دل شیرین به دست کوهکن است ۲

ز مرگ، مرده دلان از طلب فرو مانند
وگرنه جامه احرام اهل دل کفن است ۳

اگر ز چشم غلط بین نقاب بردارند
زلال خضر نهان در سیاهی سخن است ۴

مشو به مرتبه پست از سخن قانع
که طول عمر به قدر بلندی سخن است ۵

یکی است معنی اگر لفظ بی شمار بود
یکی است یوسف اگر صد هزار پیرهن است ۶

یکی هزار شد از خط صفای او صائب
اگر چه سبزه بیگانه دشمن چمن است ۷