غزل ۱۷۶۵ - به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری است

به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری است
که حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است ۱

خموش باش که آن کوه و ناز و تمکین را
خروش هر دو جهان خنده های کبک دری است ۲

ز خاکبازی اطفال می توان دریافت
که عیش روی زمین در مقام بیخبری است ۳

مخور فریب عمارت درین خراب آباد
که فرش خانه خرابان همیشه بال پری است ۴

مدار چشم اقامت ز عمر بی بنیاد
که همچو ریگ روان، خرده های جان سفری است ۵

مکن به پرده دل راز عشق را پنهان
که پرده داری حسن لطیف، پرده دری است ۶

درین ریاض به بی حاصلی قناعت کن
که تازه رویی سرو چمن ز بی ثمری است ۷

مباش وقت سحر بی ستاره ریزی اشک
که نور چهره گردون ز گریه سحری است ۸

شود شکستگی دل ز فیض عشق درست
که مومیایی مینا، دکان شیشه گری است ۹

به داغ عشق قناعت کن از جهان صائب
که دور خوبی گلهای بوستان سپری است ۱۰