غزل ۱۸۰۷ - فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست

فضای چرخ مقام نفس کشیدن نیست
مسوز شمع در آن خانه ای که روزن نیست ۱

ز فکر عالم بالا سیه دل آسوده است
ملال پای گرانخواب را ز دامن نیست ۲

ز سیر دایمی چرخ می شود معلوم
که در بساط زمین جای آرمیدن نیست ۳

چو طفل مهد مکن دل به مهره بازی خوش
که هیچ سبحه ترا چون نفس شمردن نیست ۴

کنند اگر چو خم باده خشت بالینم
مرا ز کوی خرابات پای رفتن نیست ۵

چه خون که در جگرم می کند پشیمانی
شراب خوردن من کم ز شیشه خوردن نیست ۶

فغان که حلقه جمعیتی ندارند چرخ
که همچو خانه زنجیر پر ز شیون نیست ۷

ز تنگ چشمی سوزن چه تابها که نخورد
هنوز رشته امید را گسستن نیست ۸

به نقل، شور مکن آن دهان شیرین را
که باده را مزه ای به ز لب گزیدن نیست ۹

بپوش چشم ز نشو و نمای دل صائب
که تخم سوخته را بهره از دمیدن نیست ۱۰