غزل ۱۸۱۰ - چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟
چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست ۱

گذشته ایم به اوراق لاله زار بهشت
نظر فریب تر از خار گلستان تو نیست ۲

ز فکر چون به میان تو ره توان بردن؟
که راه فکر به باریکی میان تو نیست ۳

غزال قدس نیاید ز لاغری به نظر
وگرنه کوتهی از زلف دلستان تو نیست ۴

ز امتحان تو شد کوه طور صحراگرد
دل ضعیف مرا تاق امتحان تو نیست ۵

نه بوسه ای، نه شکرخنده ای، نه دشنامی
به هیچ وجه مرا روزی از دهان تو نیست ۶

ز شیوه تو چنان عام شد گرفتاری
که سرو و سون آزاد در زمان تو نیست ۷

همیشه از رگ گردن، سنانش آماده است
سری که در قدم خاک آستان تو نیست ۸

بناز بر نفس آتشین خود صائب
که هیچ سینه بی جوش در زمان تو نیست ۹