غزل ۱۸۲۰ - میان خوی تو و رحم آشنایی نیست

میان خوی تو و رحم آشنایی نیست
وگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست ۱

سر کمند تغافل بلند افتاده است
به زلف او نرسیدن ز نارسایی نیست ۲

فتاده است به آن رو شکسته رنگی من
حریف چهره من کان مومیایی نیست ۳

نشد بریده به مقراض، رشته توحید
میانه سر منصور و تن جدایی نیست ۴

برو خضر که من آن کعبه ای که می طلبم
دلیل راهش غیر از شکسته پایی نیست ۵

چو پشت آینه ستار تا به کی باشم؟
به کشوری که هنر غیر خودنمایی نیست ۶

در اصفهان که به درد سخن رسد صائب؟
کنون که نبض شناس سخن شفایی نیست ۷