غزل ۱۸۶۰ - چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟
سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟ ۱

آن برق خانه سوز که داغش شوم چه شد؟
وان سیل تندرو که خرابش شوم کجاست؟ ۲

لرزان ز سردسیر صباحت رسیده ام
حسن برشته ای که کبابش شوم کجاست؟ ۳

خمیازه چه واکند آغوش اشتیاق؟
پیمانه ای که مست و خرابش شوم کجاست؟ ۴

دشنام تلخ را به صد ابرام می دهد
بختی که قابل شکرابش شوم کجاست؟ ۵

آن طالع بلند که در بزم خیرگی
محرم به بندبند نقابش شوم کجاست؟ ۶

نتوان گرفت کام به بیداری از لبش
دستی که محرم رگ خوابش شوم کجاست؟ ۷

صد پرده از حجاب فکنده است بر عذار
چشمی که پرده سوز حجابش شوم کجاست؟ ۸

از همعنانیش نفس برق سوخته است
پایی که بوسه چین رکابش شوم کجاست؟ ۹

صائب همین بس است که خواند سگ خودم
بختی که سربلند خطابش شوم کجاست؟ ۱۰