هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی است که به زیبایی‌های طبیعت، عشق، و مفاهیم عرفانی اشاره دارد. شاعر از عناصری مانند یاقوت، سیب، خضر، و حیات برای بیان احساسات و تفکرات خود استفاده کرده است. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق، رهایی، و جستجوی حقیقت پرداخته شده است.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارد.

غزل ۱۸۶۷ - آتش کباب کرده یاقوت آن لب است

آتش کباب کرده یاقوت آن لب است
چشم سهیل در پی آن سیب غبغب است ۱

ای خضر چند تیر به تاریکی افکنی؟
سرچشمه حیات نهان در دل شب است ۲

چون می رسد به مجلس ما سجده می کند
مینای ما که خضر ره اهل مشرب است ۳

راه نفس ز کثرت تبخاله بسته شد
گوید هنوز عشق که اینها گل تب است ۴

در دست دیگران بود آزاد کردنم
در چارسوی دهر دلم طفل مکتب است ۵

صائب نمی فروزد شمع مراد من
تا صبحدم اگر چه لبم گرم یارب است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۸۶۶ - در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاست
گوهر بعدی:غزل ۱۸۶۸ - باد بهار سلسله جنبان صحبت است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.