غزل ۱۸۸۲ - خال لب تو داغ دل آب کوثرست

خال لب تو داغ دل آب کوثرست
پنهان تبسمت نمک شور محشرست ۱

حالا به فکر دلبری افتاده ابرویت
تیغ برهنه روی تو نوخط جوهرست ۲

تنها نه من دل پری از باغ می برم
شبنم هم از تبسم رسوای گل، ترست ۳

کی رو ز تلخرویی دریا به هم کشد؟
ابر مرا معامله با آب گوهرست ۴

دارد خبر ز آه من و تنگنای چرخ
هر شعله ای که در قفس تنگ مجمرست ۵

پرویز داغ غیرت خود را علاج کرد
شیرین تندخوی همان داغ شکرست ۶

از آستان عشق به جایی نمی رود
صائب یکی ز حلقه به گوشان این درست ۷