غزل ۱۹۲۱ - آیینه را توجه خاطر به گلخن است

آیینه را توجه خاطر به گلخن است
هر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است ۱

در دور ما که سنگ به سایل نمی دهند
دست و دل گشاده نصیب فلاخن است ۲

بی جبهه گشاده، سخن رو نمی دهد
این ماجرا ز طوطی و آیینه روشن است ۳

پیچیده است خنده و شیون به یکدگر
این نکته از صدای شکفتن مبرهن است ۴

همت به بی نیازی من ناز می کند
یک سرو در سراسر این سبز گلشن است ۵

با سرگذشتگان چه کند موج حادثات؟
شمع خموش را چه غم از باد دامن است؟ ۶

پیچیده است اگر چه چو جوهر زبان ما
احوال ما به تیغ تو چون آب روشن است ۷

نتوان به روی دختر رز چشم غیر دید
در خانه ای شراب ننوشم که روزن است ۸

صائب کسی که عشق بود اوستاد او
در هر فنی که نام توان برد، یک فن است ۹