غزل ۱۹۲۲ - احوال دل ز دیده خونبار روشن است

احوال دل ز دیده خونبار روشن است
حال درون خانه نمایان ز روزن است ۱

روشندلان همیشه سفر در وطن کنند
استاده است شمع و همان گرم رفتن است ۲

در انتظام کار جهان اهتمام خلق
مشق جنون به خامه فولاد کردن است ۳

جوهر بس است بیضه فولاد را حصار
آن را که دل قوی است چه حاجت به جوشن است؟ ۴

دست و دهن اگر چه نماید تنور رزق
نسبت به دست کوته ما چاه بیژن است ۵

شستن به اشک، گرد کدورت ز روی دل
آیینه را به دامن تر پاک کردن است ۶

ظالم به مرگ سیر نگردد ز خون خلق
در خواب، کار تشنه لبان آب خوردن است ۷

دل چون کمال یافت نهد پای بر فلک
چون دانه خوشه گشت رجوعش به خرمن است ۸

صائب ز خود برآی که شرط طریق عشق
گام نخست از خودی خود گذشتن است ۹