هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند روشنگری، عبادت، دعا، تسلیم در برابر تقدیر و زندگی در آرامش در میان حوادث میپردازد. شاعر از نمادهایی مانند جویبار، محراب، صدف، نیل و کعبه استفاده کرده تا حقایق عمیق روحانی و انسانی را بیان کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایینتر قابل فهم نباشد.
غزل ۱۹۲۶ - روشنگر وجود به راه اوفتادن است
روشنگر وجود به راه اوفتادن است
در جویبار، سبزی آب از ستادن است ۱
رو تافتن ز پیکر خاکی پس از وصول
بعد از نماز پشت به محراب دادن است ۲
عرض نیاز خویش به پاکیزه گوهران
لب چون صدف به ابر بهاران گشادن است ۳
دست دعا بلند نکردن به وقت صبح
بر سینه دست پیش کریمان نهادن است ۴
بر روی غافلان جهان خنده سپهر
از رود نیل کوچه به فرعون دادن است ۵
در موج خیز حادثه آسوده زیستن
در رهگذار سیل میان را گشادن است ۶
صائب بود به گرد سرش کعبه در طواف
آن رهروی که منزلش از پا فتادن است ۷
در جویبار، سبزی آب از ستادن است ۱
رو تافتن ز پیکر خاکی پس از وصول
بعد از نماز پشت به محراب دادن است ۲
عرض نیاز خویش به پاکیزه گوهران
لب چون صدف به ابر بهاران گشادن است ۳
دست دعا بلند نکردن به وقت صبح
بر سینه دست پیش کریمان نهادن است ۴
بر روی غافلان جهان خنده سپهر
از رود نیل کوچه به فرعون دادن است ۵
در موج خیز حادثه آسوده زیستن
در رهگذار سیل میان را گشادن است ۶
صائب بود به گرد سرش کعبه در طواف
آن رهروی که منزلش از پا فتادن است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۲۵ - آسودگی به گوشه عزلت نشستن است
گوهر بعدی:غزل ۱۹۲۷ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.