غزل ۱۹۴۱ - شیطان دلیر تبر تو ز حال خراب توست

شیطان دلیر تبر تو ز حال خراب توست
دزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست ۱

چشم سفید کرده خود را عزیز دار
کان یوسفی که می طلبی در نقاب توست ۲

از کوشش تو می رود از پیش کار ما
پای به خواب رفته ما در رکاب توست ۳

آب از عقیق و رنگ و ز یاقوت می برد
آن شوخ دیده ای که حریف شراب توست ۴

چون لاله برگ عیشی اگر هست در جهان
در پرده دلی است که داغ و کباب توست ۵

شوخی و شرم جمع نکرده است هیچ کس
این برق خانه سوز نهان در سحاب توست ۶

از خط اگر چه حسن تو شد پای در رکاب
بیهوشیم ز باده پا در رکاب توست ۷

چشم ترا غبار علایق گرفته است
ورنه رموز هر دو جهان در کتاب توست ۸

ز آهستگی بریده شود راه دور عشق
زنجیر پای سعی تو صائب شتاب توست ۹