غزل ۱۹۵۸ - از رفتن تو باغ پریشان نشسته است

از رفتن تو باغ پریشان نشسته است
گل در کمین چاک گریبان نشسته است ۱

دامن کشیدن از کف عشاق سهل نیست
یوسف ازین گناه به زندان نشسته است ۲

در روزگار کشتی عاشق شکست ما
دریا به خواب رفته و طوفان نشسته است ۳

شوریده ای کجاست قدم در میان نهد؟
شد مدتی که شور بیابان نشسته است ۴

در راه خاکساری ما چوب منع نیست
این گرد بر بساط سلیمان نشسته است ۵

شد مدتی که داغ سیه روزگار ما
در انتظار صبح نمکدان نشسته است ۶

از حال دل مپرس که با اهل عقل چیست
دیوانه ای میانه طفلان نشسته است ۷

تا آمده است سینه صائب به جوش فکر
از جوش، بحر قلزم و عمان نشسته است ۸