غزل ۱۹۵۹ - آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است

آن کس که تاج را به فریدون گذاشته است
سودای عشق در سر مجنون گذاشته است ۱

بهر خراب کردن روی زمین بس است
چشم تو گردشی که به گردون گذاشته است ۲

شد سالها و آتش ازو می چکد هنوز
دستی که لاله بر دل مجنون گذاشته است ۳

مجنون گذشت و از جگر لاله ها نرفت
داغی که یادگار به هامون گذاشته است ۴

وصف دهان تنگ تو آفاق را گرفت
در نقطه ای که این همه مضمون گذاشته است ۵

دارد ز بخت سبز دل خضر را کباب
خطی که لب بر آن لب میگون گذاشته است ۶

در دل خیال چشم تو در خواب رفته است
آهو سری به دامن مجنون گذاشته است ۷

صائب چو نیک در نگری هست حکمتی
پیر مغان که خم به فلاطون گذاشته است ۸