غزل ۲۰۰۰ - هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است

هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای است
هر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است ۱

هر شاخ گل که فصل خزان جلوه می کند
از رنگ و بوی عاریه، دست فشانده ای است ۲

از عقل درگذر، که چراغی است بی فروغ
دست از جنون بدار، که نخل فشانده ای است ۳

در دور تیغ غمزه او نقطه زمین
چون داغ لاله، دیده در خون نشانده ای است ۴

مجنون که بود قافله سالار وحشیان
در عهد ما پیاده دنبال مانده ای است ۵

صائب به دور عارض عالم فروز او
از لاله دم مزن، که چراغ نشانده ای است ۶