غزل ۲۰۰۶ - برهان واصلان فنا آرمیدگی است

برهان واصلان فنا آرمیدگی است
بر مرگ رفتگان جزع از نارسیدگی است ۱

سیلاب از شتاب به صد رنگ می شود
بر یک قرار، آب گهر ز آرمیدگی است ۲

آنجا که یار پرده براندازد از عذار
قانع شدن به باغ بهشت از ندیدگی است ۳

دار فناست خامی منصور را دلیل
با شاخ، الفت ثمر از نارسیدگی است ۴

شبنم ز چشم پاک بود محرم چمن
صائب عزیز این چمن از پاک دیدگی است ۵