غزل ۲۰۲۱ - نابسته رخنه نظر از هر عیان که هست

نابسته رخنه نظر از هر عیان که هست
از پرده جلوه گر نشود هر نهان که هست ۱

هر مو زبان نکته سرایی نمی شود
تا ترک گفتگو نکند این زبان که هست ۲

چندین هزار جامه بدل کرد هر حباب
دریای بیکران حقیقت همان که هست ۳

باور که می کند، که ازان گنج سر به مهر
آفاق پر گهر شد و او همچنان که هست ۴

از سرنوشت هر دو جهان سربرآورد
خود را اگر کسی بشناسد چنان که هست ۵

سنگ نشان به کعبه رسانید حاج را
حق را نیافتی تو به چندین نشان که هست ۶

کار جهان چنان که تو خواهی اگر شود
ایمان نیاوری به خدای جهان که هست ۷

صائب چسان به حمد تو رطب اللسان شود؟
ای عاجز از ثنای تو هر نکته دان که هست ۸