غزل ۲۰۳۳ - جان رمیده را به جهان بازگشت نیست

جان رمیده را به جهان بازگشت نیست
دست بریده را به دهان بازگشت نیست ۱

شبنم دو بار بازی بستان نمی خورد
دل را به رنگ و بوی جهان بازگشت نیست ۲

از اشک و آه خویش ندیدم نتیجه ای
در طالع شرار و دخان بازگشت نیست ۳

دل چون ز دست رفت نیاید به جای خویش
یاقوت را به سینه کان بازگشت نیست ۴

هر رقعه ای که می کنم انشا به آن نگار
در طالعش چو برگ خزان بازگشت نیست ۵

پای به خواب رفته ما را چو پای خم
دیگر به خاک کوی مغان بازگشت نیست ۶

افکنده سپهر نگردد دگر بلند
تیر شهاب را به کمان بازگشت نیست ۷

جستیم از کشاکش چرخ از شکستگی
تیر شکسته را به کمان بازگشت نیست ۸

مرغ ز دام جسته نیفتد دگر به دام
صائب مرا به ملک جهان بازگشت نیست ۹