غزل ۲۰۶۴ - تخمی است دوستی که در آب و گل تو نیست

تخمی است دوستی که در آب و گل تو نیست
شمعی است روی گرم که در محفل تو نیست ۱

چون سرو در سراسر این باغ دلفریب
آزاده ای کجاست که پا در گل تو نیست؟ ۲

در کان عقل و مخزن عشق و بساط حسن
لعلی نیافتیم که خونین دل تو نیست ۳

یارب چه منعمی، که ندارد جهان خاک
دریای گوهری که به کف سایل تو نیست ۴

بر روی آفتاب چرا تیغ می کشد؟
ابروی ماه عید اگر مایل تو نیست ۵

در جلوه گاه حسن تو هر روز آفتاب
چون می تپد به خاک، اگر بسمل تو نیست؟ ۶

دل خانه تو از دگران می کند سراغ
هر چند غیر گوشه دل منزل تو نیست ۷

نور ظهور، حق خس و خار بینش است
ورنه کدام پرده دل، محمل تو نیست؟ ۸

نازست سد راه، وگرنه در اشتیاق
فرقی میانه دل ما و دل تو نیست ۹

صائب به لطف عام تو دارد امیدها
هر چند صید لاغر او قابل تو نیست ۱۰