هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از دیوانگی و عشق سخن میگوید. شاعر بیان میکند که عقل در برابر عشق و دیوانگی ناتوان است و عشق باعث میشود که انسانها از عقل فاصله بگیرند و به سمت دیوانگی کشیده شوند. او از تشبیهات مختلفی مانند آتش، زنجیر، و پروانه استفاده میکند تا قدرت عشق و تأثیر آن بر عقل و جان انسان را نشان دهد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد تا بتواند به درستی درک شود.
غزل ۲۸۰۳ - ساقیا شد عقلها هم خانهٔ دیوانگی
ساقیا شُد عقلها هم خانهٔ دیوانگی
کرده مالامالِ خونْ پیمانهٔ دیوانگی ۱
صد هزاران خانهٔ هستی به آتش دَرزَده
تشنگانِ مَرد و زن، مَردانهٔ دیوانگی ۲
ما دوسَر چون شانهایم، ایرا هَمیزیبَد به عشق
در سَرِ زَنجیرِ زُلْفَش، شانهٔ دیوانگی ۳
در چُنین شمعی نمیبینی که از سُلطانِ عشق
دَم به دَم در میرَسَد پَروانهٔ دیوانگی؟ ۴
پنبه در گوشَند جان و دل زِافسانهیْ دو کَوْن
تا شنیدند از خِرَد افسانهٔ دیوانگی ۵
کَفشهایِ آهنینْ جان پاره کرد اَنْدَر رَهَش
چون دَرو آتش بِزَد جانانهٔ دیوانگی ۶
عقل آمد با کلیدِ آتشین آن جا، وَلیک
جُز کلیدِ او نَبُد دَندانهٔ دیوانگی ۷
چون که عقل از شَمسِ تبریزی به حیرت دَرفُتاد
تا شُده یاران و ما دیوانهٔ دیوانگی ۸
کرده مالامالِ خونْ پیمانهٔ دیوانگی ۱
صد هزاران خانهٔ هستی به آتش دَرزَده
تشنگانِ مَرد و زن، مَردانهٔ دیوانگی ۲
ما دوسَر چون شانهایم، ایرا هَمیزیبَد به عشق
در سَرِ زَنجیرِ زُلْفَش، شانهٔ دیوانگی ۳
در چُنین شمعی نمیبینی که از سُلطانِ عشق
دَم به دَم در میرَسَد پَروانهٔ دیوانگی؟ ۴
پنبه در گوشَند جان و دل زِافسانهیْ دو کَوْن
تا شنیدند از خِرَد افسانهٔ دیوانگی ۵
کَفشهایِ آهنینْ جان پاره کرد اَنْدَر رَهَش
چون دَرو آتش بِزَد جانانهٔ دیوانگی ۶
عقل آمد با کلیدِ آتشین آن جا، وَلیک
جُز کلیدِ او نَبُد دَندانهٔ دیوانگی ۷
چون که عقل از شَمسِ تبریزی به حیرت دَرفُتاد
تا شُده یاران و ما دیوانهٔ دیوانگی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۰۲ - آخر ای دلبر تو ما را مینجویی اندکی؟
گوهر بعدی:غزل ۲۸۰۴ - چون تو آن روبند را از روی چون مه برکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
