غزل ۲۰۷۳ - ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست

ما را زبان شکوه ز جور زمانه نیست
یاقوت وار آتش ما را زبانه نیست ۱

با قد خم کسی که شود غافل از خدا
در خانه کمان، نظرش بر شانه نیست ۲

افغان که ناله من برگشته بخت را
در گوش خوابناک تو ره چون فسانه نیست ۳

حسن تو منتهی شده و صبر من تمام
تنگ است وقت ما و تو، جای بهانه نیست ۴

گر جرم من ز ریگ روان است بیشتر
شکر خدا که رحمت حق را کرانه نیست ۵

چون چشم وا کنم، که به وحشی غزال من
مد نگاه گرم، کم از تازیانه نیست ۶

شرب مدام، زندگی جاودان بود
آب حیات، غیر شراب شبانه نیست ۷

از موج، تازیانه گلگون می بس است
حاجت به ساز کردن چنگ و چغانه نیست ۸

افسردگی زم و زمان را گرفته است
فرقی میان پیر و جوان زمانه نیست ۹

قانع به خاکساریم از اوج اعتبار
صائب به صدر، چشم من از آستانه نیست ۱۰