غزل ۲۰۸۰ - بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت
این سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت ۱

از بس فشرد گریه بیدادگر مرا
ناخن ز کاوش دل من رنگ برنداشت ۲

اوقات خود ز مشق پریشان سیاه کرد
چشمی که نسخه زان خط شبرنگ برنداشت ۳

از شور عشق سلسله جنبان عالمم
مرغی مرا ندید که آهنگ برنداشت ۴

شد کهربا به خون جگر لعل آبدار
از می خزان چهره ما رنگ برنداشت ۵

یارب شود چو دست سبو خشک زیر سر
دستی که در شکستن من سنگ برنداشت ۶

چون برگ لله گر چه به خون غوطه ها زدیم
بخت سیه ز دامن ما چنگ برنداشت ۷

برداشتیم بار غم خلق سالها
از راه ما اگر چه کسی سنگ برنداشت ۸

بسم الله امید بود زخم تیغ عشق
بی حاصل آن که زخم چنین جنگ برنداشت ۹

هر چند همچو سایه فتادم به پای خلق
از خاک ره مرا کسی از ننگ برنداشت ۱۰

صائب ز بزم عقده گشایان کناره کرد
ناز نسیم، غنچه دلتنگ برنداشت ۱۱