غزل ۲۰۸۱ - آسان نمی توان به سراپای ما گذشت

آسان نمی توان به سراپای ما گذشت
نتوان به بال موج ز دریای ما گذشت ۱

آیینه اش ز گرد خجالت سیه مباد
سیلی که بر خرابه دلهای ما گذشت ۲

روشن شدش که دیده بینا نداشته است
خورشید تا به دیده بینای ما گذشت ۳

یوسف به سیم قلب فروشی است کار ما
مغبون شود کسی که ز سودای ما گذشت ۴

شد تیر روی ترکش زورین کشان فکر
هر مصرعی که بر لب گویای ما گذشت ۵

چون اشک شمع تا مژه بر یکدگر زدیم
داغ تو از سرآمد و از پای ما گذشت ۶

چون تیر کز دو خانه به یک بار بگذرد
از هر دو کون، همت والای ما گذشت ۷

ما این بساط کز دل صد پاره چیده ایم
صائب نمی توان ز تماشای ما گذشت ۸