غزل ۲۰۸۲ - امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشت
این رشته با هزار گره زین گهر گذشت ۱

چون موج دست در کمر بحر می کند
هر کس که چون حباب تواند ز سر گذشت ۲

از سنگلاخ دهر دل شیشه بار من
خندان چو کبک مست ز کوه و کمر گذشت ۳

حسن تو سرکش است، وگرنه ز جذب عشق
آهو عنان کشیده مرا از نظر گذشت ۴

نقص بصیرت است حجاب گذشتگی
تا چشم باز کرد ز دنیا شرر گذشت ۵

چون شمع با سری که به یک موی بسته است
می بایدم ز پیش نسیم سحر گذشت ۶

با شوخ دیدگان نتوان هم نواله شد
طوطی ز تنگ چشمی مور از شکر گذشت ۷

از سیلی خزان نشود چهره اش کبود
آزاده خاطری که چو سرو از ثمر گذشت ۸

چون بلبلان ترانه من مستی آورد
هر کس خبر گرفت ز من، بیخبر گذشت ۹

صائب برون نبرد مرا وصل از خیال
فصل بهار من به ته بال و پر گذشت ۱۰