غزل ۲۱۰۲ - از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت

از زلف اگر نه حسن تو زنجیر می گرفت
این دل رمیده را به چه تدبیر می گرفت؟ ۱

آن عهد یاد باد که آن زلف مشکبار
دیوانه مرا به دو زنجیر می گرفت ۲

می جست از زبان ملامتگران پناه
مجنون که جای در دهن شیر می گرفت ۳

می داد از دل آینه سامان برای تو
آهم که چشم آینه را دیر می گرفت ۴

حیران عشق را خبر از خویشتن نبود
آیینه در برابر تصویر می گرفت ۵

گر ناز بی دماغ نمی شد ز خون خلق
از دست غمزه تو که شمشیر می گرفت؟ ۶

پیری فسرده کرد مرا، ورنه پیش ازین
آتش ز شست من به نی تیر می گرفت ۷

تا عشق داشت گوشه چشمی به من، جهان
گرد مرا به قیمت اکسیر می گرفت ۸

دیوانه حلقه در بیت الحرام را
صائب به یاد حلقه زنجیر می گرفت ۹